Wat vooraf ging...

Pas in 1994 kreeg de krachtbalmicrobe me te pakken. Twee jaar later gaf ik reeds training aan men eigen jeugdteam en andere teams wegens gebrek aan trainers. Het jaar erop startte ik bijgevolg meteen als hoofdtrainer jeugd te Baasrode. Als trainer/coach op 16-jarige leeftijd verzorgde ik ook voor het public relations, website, organisatie wedstrijden,… en alles wat bij het management van een jeugdafdeling komt kijken. En blijkbaar met succes want in de herfst van 1997 pakte de eerste jeugdteams reeds hun 1e prijzen op regionaal gebied.

De toenmalige miniemen jongens bereikten in januari 1999 zelfs de kwartfinales van de Beker van België. Het absolute begin van een sprookje. St.-Rita Moerkerke, dat uitkwam in de nationale reeksen, werd in die kwartfinale met 3-37 uitgeschakeld. Een krachtbalmania in Baasrode, zeker toen in de dubbele confrontatie (halve finale) met Snellegem een heuse topper voor de bijl ging. Baasrode verloor toen wel in Snellegem, maar had de klus in hun oninneembare thuishaven reeds geklaard. De ploeg speelde in mei 1998 in het sportstadium te Assebroek Brugge de finale tegen het grote Sporting Brugge. Een nochtans gehavend Baasrode controlleerde probleemloos en de club won zijn eerste Belgische beker ooit!

De jeugdteams bleven nadien verbazen en kenden een snelle opmars wat kwaliteit en kwantiteit betrof. Van 5 jeugdspelers naar meer dan 35 jeugdspelers in minder dan 2 jaar en een aantal titels en ereplaatsen dat bijna niet bij te houden was.

Maar aan vele zaken komt een einde. In 2003 op het WK te Portugal en na 7 jaar trainerschap, stopte ik om diverse redenen. De ontgoocheling in sommige personen binnen de eigen club en binnen bepaalde instanties was te groot. Een bruusk einde na 7 schitterende jaren.

Anno 2006 blijven er enkel nog mooie herinneringen over en lijkt alles erg ver weg. Doch een terugkeer naar krachtballand lijkt helemaal niet uitgesloten en meer zelfs... de drang om terug te keren naar het hoogste niveau met één of ander team is helemaal terug.

Na even een jaar opnieuw geproefd te hebben van het trainerschap is de vonk er weer. Het leverde meteen weer een podiumplaats op. Aftellen tot het moment we er weer volop kunnen voor gaan. Want uiteraard willen we zelf ook nog wel wat wedstrijden afwerken en als speler zo hoog mogelijk eindigen.